Sucker Punch - 3030

Meu mundo é cheio de agonias, extremos

Parece até um hospício, desejo renascer, morremos

A luta contra si mesmo se chama jogo da vida, não confunda com esses jogos

fúteis que ocupam sua vida

Se decida uma atitude pode mudar o destino e o amor se converte em ódio,

simples ato repentino

Não aceite como um desabafo, aliás não aceite, só escute as palavras de um

coração de aço

Frio, moldado, soldado ao espaço

Soldado do espaço com a missão esquecida no parto

Me leve em bora de volta ao acaso, de volta ao início

Antes desse purgatório sinistro

Me encontre no fim da estrada, sóbrio ou insano atrás da vala

Longe da vista de todos economizando energia acumulada

E lá eu permanecerei

No meu próprio sanatório, mas aguarde a revanche

Com base na surrealidade estilo sucker punch

Enquanto o solo range meus pés, a mil pés no convés voador

Velejarei distante

A chama queima dentro de quem quer queimar, tentam esconderijos atrás de litros

de vodka

Talvez eu ache um caminho melhor

Talvez eu ache um caminho melhor

E por aqui nada mudou, nem nada mudará e até que tudo seja esquecido em vão

caminhará

Mas mesmo conturbado me erguirei, das cinzas

Com a vista branca a cinza, a terra preta arar

E ao sol que arde na nova manhã me exponho

Até que recomponha cada parte de um antigo sonho

Algo me chama pra que a chama queime, mesmo que a angústia reine

De alguma forma eu me disponho

De nada me envergonho além do todo

Sei que a beleza atrás dos seus olhos também me fez um louco

Estranho, insanidade é pra poucos

Deve ser o que difere quem carrega o mundo dos outros

Já chega o chão machuca e ao chão que enxergo não rastejarão

O enxofre cheira a mundo e no meu mundo a chance chama dom

Chance de libertação, a chama chove no quintal

Eu chamo de tempo bom e eles chamam de final

Essa é uma prévia do amanhã

E que se cumpram os versos pras metas não serem vãs

Pois mesmo que eu me afogue nesse palco, sozinho, inquieto e amargurado

Aqui me encontrarei em um bom estado

Mijn wereld is vol kwellingen, extremen

Het lijkt zelfs op een gekkenhuis, ik wil herboren worden, we gaan dood

De strijd tegen jezelf wordt het spel van het leven genoemd, verwar het niet met deze spellen

nutteloze dingen die je leven in beslag nemen

Als je een houding kiest, kun je het lot veranderen en liefde wordt haat,

simpele plotselinge handeling

Accepteer het niet als een uitbarsting, accepteer het in feite niet, luister gewoon naar de woorden van iemand

stalen hart

Koud, gegoten, aan de ruimte gelast

Ruimtesoldaat wiens missie tijdens de bevalling werd vergeten

Breng me terug naar het toeval, terug naar het begin

Voor dit sinistere vagevuur

Ontmoet me aan het einde van de weg, nuchter of krankzinnig achter de sloot

Uit het zicht van iedereen, waardoor opgehoopte energie wordt bespaard

En daar zal ik blijven

In mijn eigen sanatorium, maar wacht op de herkansing

Gebaseerd op surrealiteit in sucker punch-stijl

Terwijl de grond aan mijn voeten kraakt, duizend voet op het vliegende dek

Ik zal wegvaren

De vlam brandt in degenen die willen branden, ze proberen zich achter liters te verschuilen

van wodka

Misschien vind ik een betere manier

Misschien vind ik een betere manier

En er is hier niets veranderd en er zal ook niets veranderen, en totdat alles tevergeefs is vergeten

zal lopen

Maar zelfs in moeilijkheden zal ik uit de as herrijzen

Met een wit naar grijs uitzicht, zwarte aarde om te ploegen

En aan de zon die brandt in de nieuwe ochtend stel ik mezelf bloot

Totdat je elk deel van een oude droom opnieuw samenstelt

Iets roept me zodat de vlam brandt, zelfs als angst heerst

Op de een of andere manier ben ik bereid

Ik schaam me nergens anders voor dan voor het geheel

Ik weet dat de schoonheid achter je ogen me ook gek maakte

Vreemd, waanzin is voor weinigen weggelegd

Het moet zijn wat onderscheidt wie de wereld van anderen draagt

De vloer doet al pijn en op de vloer zie ik dat ze niet willen kruipen

Zwavel ruikt naar de wereld en in mijn wereld heet toeval een geschenk

Kans op loslaten, de vlammen regenen in de achtertuin

Ik noem het mooi weer en zij noemen het het einde

Dit is een voorproefje van morgen

En dat de verzen worden vervuld zodat de doelen niet tevergeefs zijn

Want ook al verdrink ik op dit podium, alleen, rusteloos en verbitterd

Hier zal ik mezelf in goede conditie vinden