Urbe - 2x

Urbe, ya se pudre

fetidez putrefacta que el cemento cubre

odio emanado

por las alcantarillas de este puto Santiago

Solo violencia puedes sacar

de esta cochina, sucia y maldita ciudad

creen semillas de maldad

lo que sembraron no pueden cosechar

Criaturas malditas de mente podrida

infierno social, esta vida perdida

en vez de palabra cuchillas y balas

(¿que es lo que queda?)

no queda casi nada

Todo nula educación, nulo criterio

todo te da, tolerancia cero

tu lucha diaria, solo sufrimiento

Urbe, urbe, urbe

ya se siente el hedor esto está que se pudre (x2)

Conduciendo casi muerte

esto es como una peste

enfermedad que se propaga

una plaga que no para.

Policias incompetentes

jueces creados por empresarios

esta ciudad ya parece un calvario.

Una masa gigantesca

de gente se acerca

te chocan invaden, insultos, miradas

y ahí es cuando veo tu estupida cara

busco en tus ojos y no encuentro nada

veo lo pobre y vacía que puede ser una mente cerrada

Estamos en un hoyo

sumergidos en la misma mierda

¡respirando plomo!

con el corazon como piedra.

Un cielo negro, ¡negro!

y un piso gris.

Parados sobre el concreto

en pie de guerra debemos vivir

Para liar y poder seguir sobreviviendo

en este maldito cuento

no hay final feliz solo aire espeso y grueso

que me seca la boca

la sed crece y crece

prepara el agua, se agota

gota a gota comienza la lluvia ácida

se anegan las calles, se para la máquina.

Con humo, drenaje, colapsa Santiago

pero ahora ¿que pasa año tras año?.

para el abuso ambiental

sino para esto Santiago se puede acabar

Vamos a terminar como una bomba de tiempo

que puede explotar en cualquier momento.

¡ruido mas ruido comienzxa tu castigo!

En tu mente, en tu subconciente

es una onda permanente

ruido maldito insoportable

Urbe, ya se pudre

fetidez putrefacta que el cemento cubre

Stad, het rot al

rottende stank die het cement bedekt

haat straalde uit

door de riolen van dit verdomde Santiago

Alleen geweld kun je krijgen

van deze smerige, vuile, verdoemde stad

zaden van het kwaad creëren

wat ze zaaien kunnen ze niet oogsten

Vervloekte wezens met een rotte geest

sociale hel, dit verspilde leven

in plaats van het woord messen en kogels

(Wat is er nog over?)

er is bijna niets meer over

Alle nulopleidingen, nulcriteria

alles geeft je, nultolerantie

je dagelijkse strijd, alleen lijden

stad, stad, stad

De stank is al voelbaar, dit is rot (x2)

bijna dood rijden

dit is als een pest

ziekte verspreiden

een plaag die niet stopt.

incompetente politie

rechters gemaakt door ondernemers

deze stad ziet er al uit als een beproeving.

een gigantische massa

mensen naderen

ze raken je binnenvallen, beledigingen, blikken

en dat is wanneer ik je stomme gezicht zie

Ik zoek je ogen en vind niets

Ik zie hoe arm en leeg een gesloten geest kan zijn

we zitten in een gat

in dezelfde stront gedoken

ademend lood!

met een hart als een steen

Een zwarte lucht, zwart!

en een grijze vloer.

Staande op het beton

op oorlogsbasis moeten we leven

Om te bundelen en te kunnen blijven overleven

in dit verdomde verhaal

geen happy end alleen dikke dikke lucht

dat droogt mijn mond uit

de dorst groeit en groeit

maak het water klaar, het raakt op

druppel voor druppel begint zure regen

de straten staan ​​onder water, de machine stopt.

Met rook, afvoer stort Santiago in

Maar wat gebeurt er nu jaar na jaar?

voor milieumisbruik

maar hiervoor kan Santiago eindigen

We eindigen als een tijdbom

die elk moment kan ontploffen.

lawaai meer lawaai begint uw straf!

In je hoofd, in je onderbewustzijn

is een permanente golf

ondraaglijk verdomd lawaai

Stad, het rot al

rottende stank die het cement bedekt