Broken Clocks - Architects

Falling into stringencies

I never thought that I would be here

Dependence on, the evenings

I’m out of touch

It’s too late to hide what you kept hid

What explains with words were crooks

I’m falling out, x2

Of touch with myself

I felt like this since forever

This is killing me

What escaped

Was what I dreamt then blurry eyes said the stories

I’m broke apart, fading hours, empty dreams

Addiction has stolen the hearts of all my friends.

x2

I wore the same routines over every fucking night

I’m beginning to lose faith in friendships, I

I felt like this since forever

This is killing me

Lift me up from this never ending fear of myself

Dependence on the evenings to get me through

Show me the line, I can’t just walk away

How much longer

Can I break the same routines

Blurry eyes, broken clocks, fading hours

Addiction has stolen the hearts of all my friends.

x2

In de ban raken

Ik had nooit gedacht dat ik hier zou zijn

Afhankelijkheid van, de avonden

Ik heb geen contact

Het is te laat om te verbergen wat je verborgen hield

Wat uitlegt met woorden waren oplichters

Ik val uit, x2

Van contact met mezelf

Ik voelde me al zo lang

Dit maakt me dood

Wat ontsnapte?

Was wat ik droomde toen wazige ogen de verhalen zeiden

Ik ben uit elkaar, vervagende uren, lege dromen

Verslaving heeft de harten van al mijn vrienden gestolen.

x2

Ik droeg elke avond dezelfde routines

Ik begin het vertrouwen in vriendschappen te verliezen, I

Ik voelde me al zo lang

Dit maakt me dood

Til me op van deze nooit aflatende angst voor mezelf

Afhankelijkheid van de avonden om me door te krijgen

Laat me de rij zien, ik kan niet zomaar weglopen

Hoe lang nog

Kan ik dezelfde routines doorbreken?

Wazige ogen, kapotte klokken, vervagende uren

Verslaving heeft de harten van al mijn vrienden gestolen.

x2