Those Spectres Within (Eternal Is The Nothingness I've Emerged From) - Rossomahaar

My soul have dreamt of being cast upon the earthly world

For I was living far beyond the reach of mortal men

My dream have dreamt of knowledge of what I really am For I have never known what hides behind my shape

Demons float above me, laughing in their paranormal sanity…

I reach the door and wonder

If one could ever lock what once was locked…

Entered was the inner mind, faced were my own chimeras

Deep above and high below, unconsciously awakened

I sleep and see them feasting

On the right I see the things that are wrong,

And on the left I watch the right ones being banished

Necrospiritual experience, projection of the inner world…

It crawls inside the very essence, abandoned and hollow

A journey in pure nothingness, those spectres are the only ones I behold…

Deep within, they make their way into what I’ve came for

The self-made deity of insanity rises and proclaims…

«Wish I could travel beyond the senses

To explore what hasn’t been yet explored,

And see what no one has ever seen…»

Me, the nothing and me, the all

Me, the one to fulfill the buried dreams…

Me, the one to make them fall

Me, the devourer and me, the fading dim…

I am everlasting in my own universe of nothingness…

Mijn ziel heeft gedroomd om op de aardse wereld geworpen te worden

Want ik leefde ver buiten het bereik van sterfelijke mensen

Mijn droom heb gedroomd van kennis van wat ik werkelijk ben Want ik heb nooit geweten wat er achter mijn vorm verbergt

Demonen zweven boven me, lachend in hun paranormale geestelijke gezondheid...

Ik bereik de deur en vraag me af

Als iemand ooit zou kunnen vergrendelen wat ooit was vergrendeld...

Binnengekomen was de innerlijke geest, geconfronteerd waren mijn eigen hersenschimmen

Diep boven en hoog beneden, onbewust gewekt

Ik slaap en zie ze feesten

Aan de rechterkant zie ik de dingen die niet kloppen,

En links zie ik hoe de rechtsen worden verbannen

Necrospirituele ervaring, projectie van de innerlijke wereld...

Het kruipt in de essentie, verlaten en hol

Een reis in het pure niets, die spoken zijn de enige die ik aanschouw...

Diep van binnen vinden ze hun weg naar waar ik voor ben gekomen

De zelfgemaakte godheid van waanzin staat op en verkondigt...

"Ik wou dat ik voorbij de zintuigen kon reizen"

Om te ontdekken wat nog niet is onderzocht,

En kijk wat nog nooit iemand heeft gezien...»

Ik, het niets en ik, het alles

Ik, degene die de begraven dromen waarmaakt...

Ik, degene die ze laat vallen

Ik, de verslinder en ik, de vervagende schemering...

Ik ben eeuwig in mijn eigen universum van niets...